Wim

Geboren Amsterdammer,

anarchistisch, out-of-the-box denkend, eigen-wijs en hulpvaardig, een vrolijke pessimist, die steevast een weg zoekt zijn dromen te realiseren.


Nadat ik weg ging bij mijn ouders kwam ik in een kraakpand op de Albert Cuypstraat terecht. Er ging een nieuwe wereld voor me open.


Je leerde zelf alles te repareren in huis, wat kunt je hergebruiken zodat je niet steeds iets opnieuw moet kopen, je leert van elkaar door samen te werken en kennis uit te wisselen.


Ik kwam veel in oude panden die een sfeer van vroeger met zich meedragen. Nee, een woning in een nieuwbouwwijk vol betonnen prefabhuizen is niets voor mij. 

Het pand, waar ik inmiddels een etage huurde voor weinig geld, werd gerenoveerd. De huur steeg niet, maar daarvoor werd er op alles bezuinigd wat het rendement in gevaar kon brengen. Dus verdwenen de marmeren schouw en glas-in-lood ramen evenals het mooie stucwerk van het plafond. In plaats daarvan kwamen kunststof ramen, kartonnen deuren en gipsplaten als plafond. De sfeer was verdwenen.


Door mijn passie voor klassieke transport en bakfietsen, die tegenwoordig vrijwel uit het straatbeeld verdwenen zijn, koos ik voor een carriere als rijwielhersteller.

Na jaren een eigen winkel gedraaid te hebben besloot ik de boel te verkopen en ging als zzp-er verder.


Ondertussen groeide het verlangen de stad te verlaten. Al jaren heb ik een vaste standplaats met caravan op een kleine camping in Friesland en ik ging daar dan ook steeds vaker heen op zoek naar ruimte en rust.


Toen kwam ik Anke tegen…